Dünyadan her gün daha çok pay ister,sürekli aç,doymak bilmez bir canavar olan kapitalizm...
Ne kural tanır,ne birleşmiş milletler insan hakları,ne ahlak, ne doğa.ne dünya..
Önünde hiç bir engel yokçasına  saldırır
Bunun için bin türlü bahane,holliyvood senaryosu çoktan hazır...
Kafasına şimdilik bomba yağmadığı için,kendini dokunulmaz zannedenlere de sıra gelecektir...
Arabın petrolleri yetmez...
Üç kıtayı birleştiren topraklar da değerlidir.
Dünyanın bu bölgesinde yaşamaya çalışan insanların başı gerçekten belada..
Ama kimse farkında değil...
Herkes oyuncaklarıyla oynamaya dalmış...
Sokakları dolduran boyalı tenekeler,ışıklar saçan,  büyücülüklerle dolu cep telefonları,
hb kalitesinde tv'ler, macunlu diziler,çılgın projelerle dolu masallar dünyasında,
yaşar gibiler.
Afganistan'da,Libya'da,Suriye'de,orada burada,kimseye hesap vermeksizin,çocukları kameralar önünde kesenler, bomba yağdıranlar bıçaktan bile keskin bir gerçek olarak dünyanın gözü önünde durup dururken,
insanları uykudan,hayal dünyasından uyandırmak,doymak bilmez kapitalist canavarın gerçek yüzünü göstermek gerekiyor.
Zaman çok kıymetli bir silah.
Yarın bile çok geç olabilir.
Toplumun medyalar tarafından uğratıldığı beyin hummasından kurtulması için,çoğunluğun altında toplanacağı siyasi bir çatı gerek...
Hiç kimsenin orasından burasından çekiştirmeyeceği bir çatı...
Ortak bir nuh'un gemisine binmesi gerekiyor.

Türkiyenin bulunduğu coğrafya dünyanın diğer bölgelerine benzemez. Üç kıtayı birleştiren bu köprü üzerinde dünyadaki emperyalist güçlerden,çıkar gruplarından,tröstlerden habersiz,bağımsız bir devlet olmak zor. Tarih boyu oluk, oluk kanların aktığı bu topraklarda yine de Osmanlı dan bir Türkiye çıkartabilen Mustafa Kemal ve arkadaşlarına...... saygı duymalı. Ama bu kuru bir saygıdan,slogan atmaktan öteye,en az kurucular kadar çalışarak gösterilmeli. Çünkü onlar ancak başlatabilirlerdi,devam ettirmek geliştirmek ve kimselerin yıkmak için yanından geçemeyeceği donanımlara kavuşturmakta ise kalanların göreviydi. Bu gerçek görmezden gelindi.Çok uzun yıllarca. Bugün bu büyük ihmalin acılarını çekiyor tüm ülke. Kurtuluş tamamlanamadı. Sabote edildi. Ön alan siyasetçiler küçük hesaplar için göz yumdular. Şimdiki mevcut partiler gibi. Perde arkasından iş birliği yapanlar bile oldu. Her şeyin,tüm gerçeklerin ters yüz edildiği,toza,dumana bulandığı bugün hala bir şeyler yapabilme şansı var. Ne kadar çabalasalar da yerinden sökemedikleri Türkiye Cumhuriyeti sevgisi var halkın içinde. O sevgileri art niyetsiz,kapalı kapılar ardında yapılan iş birliklerden azade güvenli bir platformda toplamak mümkün. Kurtuluş savaşını bu yeni güvenle yeni bir toplum yeni bir Türkiye tesisi etmek için tamamlamak mümkün. Herkesin,çoğunluğun,hangi partiden veya gruptan olursa olsun çok kişilerin asıl istediğinin de bu olduğunu biliyoruz. Tek yapılacak eski etiketlerden tabelalardan şaibeli,şüpheli her isimden arınmış dinamik aklın rehber olduğu bir ortamı hep beraber yaratmak. Bunun için gerekli olan özveriyi,fedakarlığı göstermek. Orman için çalışmak. Aradaki çalıları,dikenleri kaale almamak.

SANA BİR ŞİİR YAZASIM GELDİ

Sanki Menekşe'de çay bahçesindeyiz gene
Ya da öpüşüyoruz
ve Hülya içeride ağlıyor
Sessiz Uludağ tepelerinde içimde eriyorsun be
En serseri hallerimiz
Votkalı inatlı gecelerde
Seninle olmak için icat edip durduğum gündemlerdeyiz...

Bir garip türküydü be sevdamız
sevdamı,aşkmı,alerjimi oda belli değildi...
Ama bildiğim dünyada hiç birşeyin
senden önemli olmadığıydı...
İşte ben bunca zaman sonra
öyle hatırlıyorum be Niloş'um
Bak hiç utanıp sıkılmadan
Bu gece
Sana bu şiiri yazabiliyorum

DÜNÜN HESABINI SORAMAYAN BUGÜNÜN YARINI OLMAZ...

23 mayıs 2012
BUGÜN ÇALIŞANLARIN GREVİ BİR MÜJDE OLMALI..
ÇOK UZUN YILLAR ENSESİNE VURULMUŞ BİR HALKIN NASIL KENDİNE GELECEĞİNİ GÖSTERMESİ AÇISINDAN FAYDALI OLDU.
BU HALK İSTERSE KURNAZLIKLA,HER TÜRLÜ YALANI KULLANARAK KENDİSİNİ KÖLELEŞTİRENLERİ BİR HAMLEDE YOK EDEBİLİR